Xewzêm

“Esohî! Esohî! Lama Sabakhtanî”
Ji Adaptasyona Încîlê, Markos 15:34

Li me diariya xewa stranên takekesî
Û îskeîskên me yên çil û çar esrînî ye bîska din
Dizîka diêşim, kes bi xulqê asîmanan nizane
Qira qirdê me tîne, şop û aşop her tenêtî ye
Belam zane û kane ye, banû û bane ye

Kevan kevaniyên vegotinê
(Veder, derbikdêr û destêwer e
Heke simbil li ber bê bireqisin, dadixwe ji vegotinê)

Xwedê hêlîna teyrê kor hildiweşand
Di biharên kamilbûyî de ligel hewiya daran
Evîn azîneya herî zînde
Tu yê hîn bikî teyro, koro!

Devê min no, diranên min ko
Tu û êş litûfên Xwedê ne, pelê te vê yekê li xwe danaynin

Li beriyê deşîfre bûye gerîllayeke ziravstûr
Dê bişibe dilê me, li ku razê dê li wir bizê
Dûre fermana hestûyê me radibe
Çûyîn jî ditewe bi fer-manê re

Dilê min zebeşê kêrê
-ev jî kurdbesqûe ye; alima zilmê, zalim!-