Pora Zêr

her esir ji behrê dikişiya
û diçêriya
-reş, reş, reş weke qîr-
dîsa weke her car esir
ji behre kişiya
di mêrgê de çêriya
qevdek pora zer
-zer, zer,zer weke zêr-
bi ber bayê ket
û hat li çêra ber devê wî aliqî
çav pê ket
şîriya, şîriya, şîriya
û çermê wî lê ziwa bûûû…
bû ferfûrî
û hêsir ji çavên wî rijiyan..

*Ji pirtûka wî Dîwana Hestiyan