Şevên Fermî

Dema şev
Nola gurekî birçî
Tê mêwaniya dilê min
Mîna pezê nîvxeniqî
Dikevin rêzê

û çi qas moz û kêzên
Tirsonek û veciniqî hene
Dibin hirç û berazên
Cendekên min ê ji kêm û xwînê

Dema şev
Nola hûtekî bêhefsar û heftserî
Tê mêwaniya dilê min ê bê şibake û bêderî
Hemû şaneyên min ên serserî
Bi nokerî
Ji êş û janên kul û birînên min re
Dibin parî û kerî

Di wê dema
Dufelqe û rûqame de
Tu, hi teşiya aramiyê
Xeweke hê sî
Ji min re dirêsî
Ez jî dilê xwe yê
Mina qaxên xwînê
Ji nava devê
Gur û hûtên şevê dikşînim
Bi aveke nerm û şêrîn dihişirînim
Nola guhareke zêrîn
û wek xelateke hi wate
Bi dizî dikim destê te