Dem

ey qibleya vê deryayê
rengê şînê
şêrîn û narîn

li pişta vê mija westiyayî
wenda yî

ji paceya min a kevnare xuyaye
mest dike bi firmêskan
vî ewrê reş û tarî
li ser vê gola gemarî

sedem çi ye nizanim
zêdeyî gewrê
ne tu dem e dem