Bircan Li Ber Xwe Bigrim

Bi şevê,
li ber lempeyê malên Mêrdînê,
bahozek dest xedar
ez bi xwîna birayan şûştim...

û kevira
di neqrikê neqşan de
veşartim ez...

Stêrika,
bi qelema xenîma
giriyê xezalan xêz kirin
li zeniya min...

û xwedayê kendela
ji berê de,
li eniya min nivîsîbûn
ku ezê rojekê
bircan li ber xwe bigrim
û li deşta qoserê
bi simbilê genima re
ya ezê xwe ji serî heya binî
bi şewitînim
yan jî ezê xwe bi,
kûlîlkê nîsanê re
her dan biwelidînim...