Ken

Hinekî ji kenê çavên xwe
Bide min
Ezê di zertavê de,
Di sariya êşkenceyekê de,
Di tariya hûcreyekê de,
Di êşa cudabûneke dijwar de,
Di dûrbûna evîndarekî de
Xwe li ber germ bikim.
Pişt re ,
Ezê wekî dilopeke baranê
Biniqûtînim ser reşika çavên xwe…
Ezê bi germiya dildariyekê xêz bikim
Li ser tabloya dilê xwe
Bila bibe wêneyekî bextewariyê,
Mitsek bihar
Baskekî dînitiyê,
Gulên li nav helbestekê,
Adara temenekî,
Bişirîna xewneke azadiyê,
Ji bo evîndarên
Ku evîn berz kirine…

ji Gulên Qasid